Chapter 3.0.1 Treasonous Blood

Treasonous Blood

Μέσα από την σκούρα μοβ κουκούλα ξεπρόβαλαν αχνά μόνο δύο μάτια, οι μαύρες κόρες μέσα στο κάτασπρο του ματιού του πρόδιδαν τις δύο κατευθύνσεις που κάρφωναν και από την έκφραση του, ο θυμός εμφανέστατος... Δύο βέλη - από μία συντρόφισσα του, κατά τα λεγόμενά της και από έναν άγνωστο - τον σημάδευαν, τα γόνατά του τον πρόδιδαν αργά και βασανιστικά όμως δεν επέτρεπε στον εαυτό του να λυγίσει... Το αίμα τρίκλιζε πάνω στα ρούχα του και αργά σχημάτιζε μία μικρή πορφυρή λίμνη κάτω από τα πόδια του.

Αρκετές εβδομάδες πριν...

Οι μέρες για τον Mordan πολλές φορές ήταν βαρετές, δεν έβρισκε κάποιο ιδιαίτερο ενδιαφέρον στο οτιδήποτε καθώς όλοι είχαν να ασχοληθούν με κάτι που δεν θα βοηθούσε πουθενά στο να πετύχει τους δικούς του σκοπούς, αλλά δεν ενδιαφερόταν κανείς για εκείνον. Μπορεί να κάπνιζε όλη μέρα τα υπνόφυλλά του για να ξεχαστεί όμως κανείς από τους συντρόφους του δεν τον ρώτησε ποτέ τι του συμβαίνει ή αν απλά είναι καλά. Όλοι περίμεναν από εκείνον να κάνει απλά τη “δουλειά” του με βάση αυτά που έχουν δει. Ακόμη και η Eralin  που του είχε υποσχεθεί ότι θα τον βοηθήσει όπως μπορεί δεν είχε ενδιαφερθεί να του μιλήσει ποτέ, η μόνη του παρηγοριά πλέον ήταν η σκέψη εκείνη στο πίσω μέρος του μυαλού του, που τον βασάνιζε. Αφού είχε προσευχηθεί και είχε εισακουστεί από κάποιο Θεό τα πράγματα άρχιζαν να αλλάζουν και εκεί που δεν πίστευε ότι κανείς Θεός δεν θα ασχολιόταν μαζί του, όχι μόνο τον άκουσε αλλά έσωσε και εκείνον τον αυτιστικό τον Edward από σίγουρο θάνατο.

Μετά από λίγο καιρό φυσικά τον χρειάστηκαν και πάλι και χωρίς να τον ρωτήσουν απλά τον πέταξαν σε ένα portal της Eralin και φυσικά ήταν “υποχρεωμένος” να βοηθήσει γιατί προφανώς “αποφάσισαν και διέταξαν” οι σημαντικοί τους ασήμαντους. Σε εκείνη την έπαυλη που εμφανίστηκε υπήρχαν μαγικά δωμάτια, μαγικοί ανελκυστήρες , δάση μέσα σε δωμάτια, φαντάσματα και γρίφοι, παγίδες και πολλά άλλα... χωρίς δεύτερη κουβέντα και με αντίλογο σε κάθε λέξη του ως προς την πουτάνα που υποτίθεται ότι ήταν οδηγός - απόγονος - κληρονόμος της έπαυλης, αν τολμούσε να μιλήσει καθώς δεν την εμπιστευόταν. Φυσικά και ήταν πολύ πιο ασήμαντος από εκείνη στα μάτια των “συντρόφων” του. Η μόνη στιγμή που ασχολήθηκαν μαζί του ήταν να τον κατηγορήσουν για το ότι πέταξε μία πορσελάνινη κούκλα με αποτέλεσμα να τους επιτεθούν και να αποδειχτεί ότι ήταν μαγικές, και προφανώς εκείνος έφταιγε για τα δεινά τους. Στοιχημάτιζε ότι αν αυτή τη “χυδαία” πράξη είχε κάνει η Eralin κανείς δεν θα άνοιγε το στόμα του... Αφού τελικά με ευκολία υπερτέρησαν κατά των φονικών κούκλων, άκουγε για όλο το υπόλοιπο - ακόμη και μετά τη μάχη με ολόκληρο δαίμονα και την προδοσία της Ω! τόσο καλής Λίνας - τη γκρίνια όλων για τις κούκλες, λες και κανένας τους δεν είναι τόσο περίεργος όσο εκείνος. Τελικά κατάφεραν να τινάξουν όλη την έπαυλη στον αέρα και να γεμίσουν συντρίμμια όλο το χωριό και πάλι με τη βοήθεια Θεού κατάφεραν να γλυτώσουν... 

Επιστρέφοντας στο Migrathor και πάλι είχαν να αντιμετωπίσουν διάφορες καταστάσεις και καινούρια πρόσωπα, ένας τυχαίος πολεμιστής αποφάσισε να μετακομίσει στο Migrathor και του παραχώρησαν ένα οικόπεδο το οποίο και πλήρωσε αδρά οπότε χωρίς ιδιαίτερες ερωτήσεις του το έδωσε με απόφασή του ο δήμαρχος μας... Επίσης το βράδυ είχαν κι άλλους καλεσμένους. Η Aenaeh μία νέα “σύντροφός” του είχε μία επίσκεψη από έναν άλλο παρόμοιο της τον Atheo ο οποίος όπως είπε είχε έρθει να την βοηθήσει σαν απεσταλμένος του Pergolas γιατί δεν απέδιδε στην ομάδα και κοιμόταν πολύ και τ’ αρχίδια μας κουνιούνται Τελικά αποφάσισαν να κάνουν τσιμπούσι και κάθισαν στο τραπέζι να φάνε και να πιούνε, ο Darko ο νάνος συνέχισε να αλλάζει εμφανισιακά επειδή είπε ψέματα και ορκίστηκε στο Θεό του, ο Wolfgang συνέχισε να τα πρήζει σε όλους για το κωλόσπαθό του, ο Brat περιφερόταν στο σπίτι και όλοι τον μάλωναν, αυτό όμως που ενοχλούσε ιδιαίτερα τον Mordan και δεν μπορούσε να το αφήσει ήταν η αντιμετώπιση από τους συντρόφους του... Πραγματικά όλοι χωρίς κάποια αιτία του ανέφεραν διάφορα περίεργα του τύπου για οποιαδήποτε βρωμοδουλειά ότι είναι ο κατάλληλος με επικριτικά σχόλια του τύπου “Έλα ξεκλείδωσε την πόρτα, ξέρεις εσύ..” Δεν πίστευε ότι έπρεπε να κάνει κάτι για να αποδείξει στους υπόλοιπους κάτι. Ένας θόρυβος από το εξωτερικό της έπαυλης έκανε τον Mordan και τον Darko να σταματήσουν το τσιμπούσι και να πάνε να ελέγξουν, ήταν τελικά ένας τύπος ο Kalathein που είχε προσπαθήσει να τους κλέψει  και ήθελε να επιστρέψει κάποια χρήματα στους φτωχούς όπως είπε. Ενώ είχε μπει στο σπίτι τους και βρέθηκε με πολλά από τα αντικείμενά τους στην τσάντα του και είχε προσβάλει κατά την άποψη πολλών την Eralin παρεξήγησαν την αντίδραση του Mordan για άλλη μία φορά. Αποφάσισαν δημοκρατικά όλοι να του δώσουν μία δεύτερη ευκαιρία μετά την παρέμβαση της Zenithel η οποία όπως είπε του μίλησε εκείνο το βράδυ... (Πόσο δίκιο είχε ο Kalathein...).

Μετά από όλα αυτά και αφού ο Mordan ήταν ο κακός της υπόθεσης και πάλι, εφόσον ήταν ο μόνος που ψήφισε για τη δίκαιη δίκη του “κλέφτη”, ξεκίνησε μία ακόμη μέρα. Εργασίες ορίστηκαν για το ξεσκάτισμα, καθώς τα ζώα που είχαν πάρει πήγαν πρώτα και μετά το κτηνοτρόφος και διάφοροι άλλοι μάστορες κατέφθασαν στο “ανερχόμενο” Migrathor. Ο Mordan αφού είχε μιλήσει και στη L’ Auriana και στην Eralin για την όλη φάση με την προσευχή και του είχαν πει ότι θα τον βοηθήσουν να βρει το “θρησκευτικό” δρόμο του οι ιέρειες, δεν ασχολήθηκαν απλά ποτέ. Αποφάσισε να πάει στο ναό της Munar και να ψάξει αυτό που ένιωθε ότι του δημιουργεί ένα κενό μέσα του και ίσως και λίγη καθοδήγηση για το τι κάνει λάθος και οι “σύντροφοί” του απλά τον χρησιμοποιούν και ζήτησε να του δώσει ένα σημάδι για το τι πρέπει να κάνει. Είδε κάτι το οποίο δεν μπόρεσε να καταλάβει και ενώ ήξεραν ότι πήγε στη Waterdeep για να επισκεφθεί το ναό της Munar φυσικά και όλοι τον έγραψαν στα παπάρια τους...

Η L’ Auriana ξαφνικά θυμήθηκε ότι της έκλεψαν ένα παιδί και είπε ότι θέλει να πάει να το ζητήσει απο τους Πρωτογέννητους (επειδή μας καύλωσε σήμερα; Αγαμίες; Περίοδος;) και Δημοκρατικά για άλλη μία φορά αποφασίστηκε να πάμε στο βουνό με τους Πρωτογέννητους και να το πάρουμε με κάποιο τρόπο πίσω, ενώ ήδη σε ερωτήσεις προς τη Θεά της τη Davina είχε πάρει την απάντηση ότι το αντίτιμο ήταν ΖΩΗ. Γυμνοί στα αγγούρια λοιπόν για άλλη μια φορά πήρανε το δρόμο για το βουνό... Πλησιάζοντας οι Πρωτογέννητοι προφανώς και τους εντόπισαν πρώτοι και ο Mordan πρέπει να άλλαξε εφτά σώβρακα όταν παρουσιάστηκαν μπροστά στον αρχηγό των Πρωτογέννητων... Σα μαλάκας και πάλι κάθισε και ασχολήθηκε και παρόλο το τσιρλιό βρήκε το θάρρος και μίλησε στον αρχηγό καθώς η L’ Auriana είχε την ιδέα να έρθουμε εδώ αλλά δεν ήξερε τι να πει... Τελικά ζήτησε να πηδήξει και τις τρεις και να του δώσουν τα παιδιά τους αλλά δεν ήθελαν μάλλον κρέας σήμερα και δεν συμφώνησαν...

Φυσικά και έπρεπε να ασχοληθεί με κάτι ακόμα δίχως νόημα, να πάνε σε ένα βουνό που μαστίζεται από Orcs γιατί εκεί υπάρχει πιθανότητα να βρουν κάποιο κομμάτι της ασπίδας, χωρίς την ασπίδα... Γιατί η Eralin είχε δουλειά στη Waterdeep... το μοναδικό αντικείμενο που θα έδειχνε που είναι το κομμάτι το πήρε μαζί της...

Παρόλο τον παραλογισμό, ο Mordan είπε να ακολουθήσει τους συντρόφους του χωρίς να εκφέρει άποψη εφόσον σίγουρα του είχαν δείξει ότι και πάλι θα έπεφτε στο κενό και αφού βαρέθηκε το νάνο να το παίζει πρωταθλητής και να τις τρώει από ένα Paladin, τελικά συνέχισαν στο δρόμο τους, μετά από αρκετό περπάτημα είδαν στον ορίζοντα ένα κάρο που μάλλον ήταν εμπορικό, ακίνητο. Με τη Zenithel (που πίστευε ότι υπάρχει honor among thieves) πήγαν μπροστά να ελέγξουν για ενέδρα και μίλησαν στον οδηγό ο οποίος περίμενε κάποιους για προστασία, ο Mordan και η Zenithel επιβεβαίωσαν ότι όντως είναι αυτοί που περίμενε, όταν ο Mordan τον ρώτησε τι μεταφέρει ο έμπορος έγινε εριστικός και πέταγε ατάκες του τύπου και τι σε νοιάζει εσένα και είσαι αυτό και είσαι εκείνο κλπ... και αφού έβγαλε το συμπέρασμά του ο Mordan τον έπιασε από το λαιμό και είπε στη Zenithel να του ψάξει τις τσέπες εκείνη το έκανε με χαρά και ανακάλυψε 14 χρυσά νομίσματα και κάτι ψιλά. Ο τύπος άρχισε τις απειλές ότι θα τους καταδώσει και ο Mordan αποφάσισε να τον εκφοβίσει ακουμπώντας τις λεπίδες του στο λαιμό του αφού τα ατιμαστικά σχόλια και τα φτυσίματα στα μούτρα τον είχαν ενοχλήσει αρκετά. Εκείνη τη στιγμή πλησίασαν οι σύντροφοί τους και ρώτησαν τι συμβαίνει. Και εδώ για τον Mordan φάνηκαν οι πραγματικοί χαρακτήρες όλων τους. Ενώ είπε ότι ο τύπος τους απείλησε η Zenithel πετάχτηκε και είπε να του γυρίσει ο Mordan πίσω το πουγκί που του είχε δώσει... Από άτομο δικού του σιναφιού δεν το περίμενε αυτό αλλά επίσης δεν περίμενε όλοι οι “σύντροφοί” του να εμπιστευτούν με τη μία την καινούρια παρά τον ίδιο, η απογοήτευσή του ήταν τεράστια... Έδωσε πίσω το πουγκί αλλά άδειο, η άλλη καινούρια η Aenaeh αποφάσισε να ακούσει τον έμπορο που τη δούλεψε και της είπε ότι του έκλεψαν 18 χρυσά και του τα έδωσε. Στο δρόμο επειδή πίστευαν ότι τους συμφέρει να πάρουνε το κάρο για ξεκάρφωμα και να το περάσουν μέσα από το βουνό με το Orcs... που είναι πασίγνωστα για την υψηλή ευφυΐα τους συνέχισαν να δέχονται τις ακατάπαυστες απειλές και προσβολές και φτυσίματα από τον έμπορο.

Το βράδυ πριν κοιμηθούν η Zenithel είπε στον Mordan ότι θα τον κλέψει κατάμουτρα και θα επέστρεφε 18 χρυσά που πίστευε ότι χρώσταγε στην Aenaeh. Στη συνέχεια για την προστασία όλων ο Mordan έκανε άλλη μία επίσκεψη στο κάρο το βράδυ και απείλησε εκ νέου τον έμπορο εφόσον το να στραφεί η προσοχή πάνω τους για ένα μαλάκα ήταν το λιγότερο που χρειάζονταν. Ο έμπορος δε μασούσε και αυτό έδειχνε ότι τα κονέ του ήταν πραγματικά. Ο σκοπός του ήταν να το συζητήσει με τους υπόλοιπους ώστε να αποφασίσουν πως θα το χειριστούν. Το πρωί ανακάλυψε ότι όντως του έλειπαν 18 χρυσά... Επίσης ο έμπορος ισχυρίστηκε ότι ο Mordan το βράδυ του έκλεψε άλλα 20 χρυσά και φυσικά όλοι πίστεψαν τον έμπορο που τόσα καλά τους είχε κάνει. Τελικά ήταν “απόλυτα δικαιολογημένο” να διώξουν τον έμπορο όταν ο Wolfgang τα πήρε κρανίο επειδή του έριξε κάνα δεκάλιτρο χλέπα ο έμπορος... Ήταν το κερασάκι στην τούρτα για τον Mordan οι σύντροφοί του τον θεωρούσαν κλέφτη και μη άξιο εμπιστοσύνης. Ο έμπορος που είχαν γνωρίσει λίγες στιγμές πριν την άξιζε πολύ περισσότερο από εκείνον.

Επειδή όλοι είχαν δεδομένο στο μυαλό τους ότι ο Mordan είναι και δολοφόνος και πάει να δολοφονήσει τον κατακαημένο τον εμποράκο, και δεν ήθελαν να είναι και εκείνοι συνένοχοι επειδή όλοι είχαν μαντικές ικανότητες και ήξεραν ότι αυτό και θα κάνει, οι καλοί του οι “σύντροφοι” και ειδικά αυτοί που τον ήξεραν τόσο καιρό, όπως η L’ Auriana, ο Wolfgang και ο Darko έστειλαν τα καινούρια τα τσιράκια γιατί προφανώς εκείνοι απαξιούσαν να τον κυνηγήσουν, για να τον σταματήσουν... Τελικά μετά από αρκετή ώρα και ενώ ο Mordan περπατούσε και δεν έτρεχε που να υποδηλώνει ότι κυνηγάει τον έμπορο - που είχε και προβάδισμα μιας ώρας - τον πρόλαβαν... Η Aenaeh τον φώναξε με το όνομά του και εκείνος σταμάτησε, του είπε να συζητήσουν και εκείνος περίμενε υπομονετικά, τελικά γύρισε στον κολλητό της τον Atheo και είπε σαν να μην ήταν καν εκεί ο Mordan:

    - Πω, πω... Βαριέμαι... να τον σπάσουμε στο ξύλο και να τον γυρίσουμε πίσω δετό;

    - Ναι, εγώ μέσα είμαι...

Τελικά αυτό ήταν η ΚΕΡΑΣΑΡΑ στην τούρτα και ο Mordan πραγματικά είχε θολώσει με όλη αυτή την προδοσία, πόσο μαλάκας ένιωσε που τόσο καιρό πίστευε ότι είχε βρει άτομα τα οποία μπορούσε να εμπιστευτεί... Ξεκίνησαν επιθετικές κινήσεις και το Longclaw μαζί με το Shortsword του βρέθηκαν στα χέρια του σε χρόνο μηδέν. Ναι, τελικά μόνο αυτοί ήταν οι έμπιστοι του και δεν τον είχαν προδώσει ποτέ... πριν προλάβουν να κάνουν κάτι και εφόσον είχαν ήδη αναφέρει ότι θα του την πέσουν κατάμουτρα, είχε λυσάξει που τον είχαν τόσο χαμηλά και οι επιθέσεις ευκαιρίας του έφυγαν βροχή, Aenaeh και Atheo τον άρχισαν στις γρήγορες σε μία τόσο δίκαιη μάχη δύο εναντίον ενός... τελικά μετά από διάφορες ενδιάμεσες παύσεις για το αν θέλει να συνεχίσουν και αφού τους είχε ξεκαθαρίσει ότι δεν θέλει να επιστρέψει μαζί τους, του είπαν και το απίστευτο ότι δεν είναι στην ομάδα κατ επιλογήν, και πως δεν έχει άλλη επιλογή παρά να επιστρέψει μαζί τους, η απάντησή του...

    - Αν θέλετε μπορείτε να επιστρέψετε το πτώμα μου!

Τελικά σταμάτησαν και καλά κάνοντας του χάρη και η Aenaeh το έπαιξε και πονόψυχη και ήθελε να του δέσει τα τραύματα, κάτι το οποίο και προφανώς αρνήθηκε. Δεν ήθελε καμία πλέον σχέση και επαφή με αυτούς τους προδότες. Αφού έφυγαν περπάτησε όσο μπορούσε στον δρόμο μέχρι να στεγνώσουν οι πληγές του και αφού βεβαιώθηκε ότι δεν αφήνει πίσω του αίματα φόρεσε την κουκούλα του και πάλι, σαν σαλάχι κινήθηκε ταχύτατα και έφτασε στο Migrathor όπου μάζεψε τα πράγματά του από την άδεια έπαυλη και κατευθύνθηκε προς τη Waterdeep, ένα καινούριο ταξίδι ξεκινά....

CANCEROUS BASTARDS!!!