Unspoken words...
Η Έραλιν χάρηκε που κατάφεραν τελικά με τους συντρόφους της
να βρουν ζωντανό τον δρυίδη και να τον ελευθερώσουν. Η άφιξή τους όμως πίσω
στην έπαυλη δεν έκανε την χαρά της να κρατήσει πολύ γιατί αφενός η Raphaela πήρε στραβά την
έλλειψη του ενθουσιασμού της όταν την είδε μετά από τόσες μέρες και αφετέρου
γιατί έκοψε το πόδι του Mordan νομίζοντας πως είναι κάποια ερχόμενη απειλή.
Δεν θύμωσε στον Mordan που προσπάθησε να την χτυπήσει
πετώντας της το όπλο του. Έδειξε κατανόηση λόγω της δύσκολης κατάστασης στην
οποία βρισκόταν και σίγουρα χάρηκε που το σπαθί καρφώθηκε δίπλα της κ όχι πάνω
της...Ευτυχώς όμως με την βοήθεια του δρυίδη το πόδι του αποκαταστάθηκε πλήρως
κάτι που την έκανε να χαρεί ιδιαίτερα και να νιώσει ανακούφιση που όλα πήγαν καλά.
Απ' την άλλη, η διατάραξη της ισορροπίας του οικοσυστήματος
κ το μυστήριο που κρύβει ο βυθός της λίμνης για την οποία τους μίλησε ο
Πέργκολας πιστεύει πως για κάποιο λόγο έχει στενή σχέση με το μυστήριο της
ασπίδας κι αυτό είναι κάτι που πρέπει να ανακαλύψει σύντομα. Πριν αναχωρήσει
όμως με τους συντρόφους της υπάρχει κάτι τελευταίο που πρέπει να κάνει...ένα γράμμα.
Ένα γράμμα για την Raphaela.
Ντάξ, το κομματάκι γαμάει! Nice Eralin :) Mordan's thoughts coming soon too.
ΑπάντησηΔιαγραφή