Οι ιδέες ήταν πολλές όμως όλες έμοιαζαν αδύνατον να υλοποιηθούν. Ούτε η άμεση προσέγγιση ούτε η πλάγια έμοιαζαν να μπορούν να δώσουν την ευκαιρία που πραγματικά ήθελαν. Την λύση ήρθε να δώσει η L'Aurianna με την χρήση των δυνάμεων της. Επικαλούμενη την δύναμη της θεάς της δημιούργησε μια τεράστια σε έκταση και πυκνή ομίχλη η οποία έφτανε σχεδόν ως την καλύβα. Η Έραλιν έβγαλε την ασπίδα που με τόσο προσοχή κρατάει μακρυά από αδιάκριτα μάτια. Ήξερε πως ήταν ώρα να την χρησιμοποιήσει. Η σκέψη όλων εκτός του Αραμιρ και της Έραλιν, πήγε κατευθείαν στον Sir Άλεξστον, που πάντα πρόθυμα έθετε τον εαυτό του μπροστά σε κάθε κίνδυνο για να προστατέψει τους συντρόφους του. Ο Άραμιρ δεν είχε την χαρά να τον γνωρίσει. Τώρα ένα μισό-ξωτικό θα έκανε την δουλειά που ένας ιερός πολεμιστής απλόχερα τους πρόσφερε με όλην του την δύναμη? Δεν υπήρχε μέτρο σύγκρισης. Στο μυαλό των περισσοτέρων η απουσία του παλιού τους συντρόφου ήταν πιο αισθητή από ποτέ. Σχημάτισαν σειρά και βάζοντας την Έραλιν μπροστά προχώρησαν προς το σπίτι, κρυμμένοι μέσα στην μαγική ομίχλη. Φτάνοντας από την γωνία ώστε να μην υπάρχει οπτικό πεδίο, ο Μόρνταν κινήθηκε για να δει αν τους έχουν καταλάβει. Φτάνοντας στο παράθυρο διέκρινε την φιγούρα σε ετοιμότητα να προσπαθεί να καταλάβει τι έχει συμβεί. Σίγουρος για τις ικανότητες του όρμησε να τον αιφνιδιάσει αλλά δεν τα κατάφερε. Η μάχη ξεκίνησε και με μία επιδέξια κίνηση χτύπησε τον άντρα με την κουκούλα, στην μέση προκαλώντας του ένα αιματηρό και βαθύ χτύπημα. Η κραυγή πόνου που ξεστόμισε σίγουρα ειδοποίησε και τους υπόλοιπους για την ύπαρξη κινδύνου. Ήρθε η ώρα όλοι να δράσουν! Ο άντρας με την κουκούλα έκανε μερικά βήματα πίσω αν και πληγωμένος για να μπορέσει να χρησιμοποιήσει την μικρή του βαλλίστρα όμως ο Μόρνταν ήταν έτοιμος. Τον ακολούθησε πηδώντας μέσα στο παράθυρο (Famous Quotes: "Θα πηδηχτώ απ το παράθυρο" - Γιώργος Λεβέντης), για να συνεχίσει το αιματηρό του έργο. Την ίδια ιδέα ακολούθησε και ο Κέσι, που επιδέξια πηδήχτηκε και αυτός από το παράθυρο (!) μέσα στο σπίτι. Η Έραλιν έκλεισε άλλη πιθανή είσοδο ή έξοδο προτάσσοντας την ασπίδα, δεν είχε υπολογίσει όμως πως από την γωνία θα ξεπρόβαλε άλλη μια παρόμοια φιγούρα. Η L'Aurianna κινήθηκε προς το παράθυρο απο την πίσω μεριά είχε όμως την ίδια τύχη. Άλλη μια δολοφονική φιγούρα έκανε την κίνηση της. Ο Άραμιλ ήξερε πως τα πράγματα θα δυσκολέψουν και χρησιμοποιώντας την μαγεία του, δημιούργησε πολλές ψευδαισθήσεις του εαυτού του. Η μάχη φούντωσε. Μέσα στο σπίτι ο πληγωμένος κουκουλοφόρος δέχτηκε την βοήθεια από έναν ακόμη σύντροφο του και μαζί επιτέθηκαν στον Μόρνταν καταφέρνοντας να τον χτυπήσουν με δύο βέλη στο πόδι και στα νεφρά. Αν και ο πόνος ήταν μεγάλος, αυτό που δεν περίμεναν ήταν το δηλητήριο που είχαν τα βέλη εμποτιστεί με αποτέλεσμα ο πόνος να γίνει σαφώς μεγαλύτερος. Ο Κέσυ στάθηκε στο ύψος του (!). Αν και 120 cm , όρμησε με μανία στον ήδη χτυπημένο αντίπαλο του και κατάφερε να τον καρφώσει με το στιλέτο του στο στόμα διαπερνώντας το δεξί μάγουλο. Η δύναμη που έβαλε ήταν τόσο μεγάλη που τον ζάλισε και τον άφησε ζαλισμένο να παραπέσει μπροστά τους. Έξω η πολύπειρη L'Aurianna προσπάθησε να κάνει χρήση της μαγείας της και να εξολοθρεύσει το μίασμα που τόλμησε να βρεθεί μπροστά της, όμως η κατάληξη δεν ήταν αυτή που περίμενε. Ο κουκουλοφόρος κινήθηκε γρήγορα και την χτύπησε με ένα βέλος από την βαλλίστρα με αποτέλεσμα να χάσει την αυτοσυγκέντρωση της και το ξόρκι που ετοίμαζε να εξαπολύσει. Απο την μεριά της Έραλιν δεν υπήρξε η ίδια τύχη. Ο μυστηριώδης άντρας απέτυχε να την χτυπήσει και όλα τα βέλη σταμάτησαν στην ασπίδα που είχε παρατάξει μπροστά πλέον στο κορμί της η Έραλιν. Ο Άραμιρ εξαπέλυσε τέσσερις μαγικούς πυραύλους που τον χτύπησαν θανάσιμα κάνοντας σαφές στον κουκουλοφόρο πως η διαφορά ικανότητας και επιπέδου είναι τεράστια. Ο Μόρνταν εκμεταλλευτικέ την αδυναμία του αντιπάλου του περνώντας την δόξα από τον Κέσυ. Του άρπαξε το κεφάλι και με το σπαθί του του έκοψε τον λαιμό. Τα αίματα πετάχτηκαν στην άκρη του τοίχου καθώς το άψυχο σώμα του έπεσε με έναν δυνατό χτύπο στο πάτωμα. Ο σύντροφός του έβγαλε ένα δυνατό σφύριγμα που σηματοδότησε και την άτακτη υποχώρηση τους. Δεν τους έπαιρνε. Καθώς άρχισαν να τρέχουν απεγνωσμένα προς το δάσος, Ο Μόρνταν πέταξε το κεφάλι που κρατούσε προς το μέρος τους, δημιουργώντας μια γραμμή αίματος πριν αυτό σκάσει με δύναμη στον τοίχο και τα μυαλά διασκορπιστούν σε κάθε κατεύθυνση. Οσο ανίκανοι φάνηκαν στην μάχη, τόσο ικανοί φάνηκαν στην υποχώρηση. Με ταχύτατες κινήσεις απομακρύνθηκαν από την καλύβα και χάθηκαν στην ασφάλεια του πυκνού δάσους. Μία ακόμα νίκη. Η L'Aurianna ήταν έτοιμη να ξεράσει στο θέαμα του αίματος που είχε γεμίσει το δωμάτιο. Όχι όμως και ο Κέσυ που αναρωτιόταν αν τα χρήματα απο το αποκεφαλισμένο πτώμα που με τόσο λαχτάρα γρήγορα αναζήτησε, μπορεί να είναι κρυμμένα στον πρωκτό του. Σύντομα αποφάνθηκε πως είναι αδύνατο.
Το υπόγειο της καλύβας αποκάλυψε την τρομακτική αλήθεια. Ο Πέργκολας ήταν εκεί δεμένος σε μια καρέκλα βασανισμένος και αναίσθητος. Η κατάσταση σου ήταν κρίσιμη. Γρήγορα έγιναν κινήσεις από την μεριά της Έραλιν και της L'Aurianna για να μπορέσουν να γιατρέψουν της πληγές του βασανισμένου ανθρώπου. Αν και οι πληγές θεραπεύτηκαν, τα ψυχικά τραύματα από τα βασανιστήρια κατά την αφαίρεση των νυχιών και το άγριο σπάσιμο στα κόκαλα και τα δόντια δεν θα θεραπευτεί ποτέ.. Η απόφαση ήταν ομόφωνη. Η επιστροφή στο Migrathor για το βράδυ ήταν αναγκαία. Η μαγική πύλη άνοιξε και οι ήρωες μας επέστρεψαν στην ασφάλεια του σπιτιού. Ο Κέσυ και ο Μόρνταν κουβάλησαν τον αναίσθητο Δρυίδη στο κοντινότερο κρεβάτι τις έπαυλης ώστε να μπορέσει να ξεκουραστεί και να συνέλθει. Κατά την είσοδο των ηρώων στο σπίτι ένα απρόσμενο γεγονός θα συνέβαινε..
Η Ραφαέλα έκανε την εμφάνιση της ντυμένη με τα εσώρουχα τα οποία επιμελώς έκρυβαν ελάχιστα σημεία στο υπέροχο σώμα της, και από αυτά ακόμα και τα επίμαχα διαγράφονταν νοερά στο λεπτό ύφασμα. Βλέποντας την Έραλιν ένα χαμόγελο γέμισε το πρόσωπο της και αμέσως την πλησίασε με ερωτικές διαθέσεις. Την αγκάλιασε και καθώς τα χείλι τους έγιναν ένα, η γλώσσα της εισήλθε σκανδαλιάρικα στο στόμα της και την γέμισε πάθος και πόθο. Οταν πια ολοκλήρωσε την κίνηση της, κοίταξε την Έραλιν γεμάτη αγωνία. Μια λέξη της και μόνο θα οδηγούσε σε στιγμές ατελείωτου έρωτα σε μια επανάληψη του απίστευτου έρωτα που είχαν ζήσει. Όμως τα λόγια της Έραλιν πέσαν σαν κεραυνός στο δωμάτιο και σαν κεραμιδά στις προσδοκίες της Ραφαέλας. "Ασε με τώρα έχω σημαντικά πράγματα να κάνω από το να ασχολούμαι με έρωτες!" ήταν τα λόγια της Έραλιν και ο κεραυνός που διαπέρασε την καρδιά της Ραφαέλας. Όλα όσα νόμιζε και ήλπιζε γκρεμίστηκαν σε μια στιγμή. Είναι δυνατόν να έπεσε τόσο έξω? Είναι δυνατόν οι ελπίδες της για μια νέα αρχή που περιλάμβανε αληθινό έρωτα να ήταν όνειδος στο μυαλό της συντρόφου της και να θέλει απλά να τα διαγράψει όλα? Πίστευε πως είχε βρει κάτι που η σχεδόν αθάνατη φύση της είχε καταστήσει αδύνατο να συμβεί, μια σύντροφο να ζήσουν και να μοιραστούν μαζί προβλήματα, έννοιες αλλά και στιγμές πάθους και έρωτα, όμως όλα τώρα έμοιαζαν σαν ένα μεγάλο ψέμα. Η Ραφαέλα κράτησε την ψυχραιμία της. απομακρύνθηκε και σοβαρεύτηκε. Άλλωστε απέναντι της είχε μια αρχόντισσα και αν δεν υπήρχε τίποτα οικείο ανάμεσα τους ότι έκανε θα ήταν απλά ασέβεια από εδώ και πέρα. Χωρίς κάτι άλλο εξήγησε τα τυπικά δρώμενα κατά τον χρόνο που έλειπε. Σκέφτηκε πολύ αν έπρεπε να της πει σχετικά με το ξόρκι που ετοίμαζε, αλλά δεν θα μπορούσε ποτέ να το ολοκληρώσει χωρίς το τελευταίο συστατικό, ένα δόντι δράκου ή dragon - kin. Αυτό το ξόρκι που προοριζόταν σαν δώρο για την πρώτη τους επέτειο, ένα ξόρκι που το σχεδίαζε μια ζωή έμοιαζε τόσο αδιάφορο για μια στιγμή. Όμως κρατήθηκε. Δεν δάκρυσε δεν έδειξε απογοήτευση. Μόνο πικρία για το αβέβαιο μέλλον που την περιμένει σε μια ζωή χωρίς ελπίδα, ελπίδα που είχε τόσο ανάγκη να βρει για να μπορέσει να ζήσει ευτυχισμένη. Η Έραλίν κατάλαβε πως ίσως έκανε λάθος. Προσπάθησε να δώσει σημασία στην σύντροφό της αλλά κατάλαβε πως κάτι είχε κλονιστεί. Η Ραφαέλα βγήκε από την έπαυλη και κάθισε σε ένα ύψωμα στην περίφραξη προσπαθώντας να ξεχάσει τι συνέβει και να απορροφηθεί στις σημειώσεις τις. Ο Μόρνταν ενημέρωσε για την άφιξη κάποιον επισκεπτών στην ταβέρνα και οι ήρωες ξεκίνησαν για να τους συναντήσουν.
Στην ταβέρνα η Έραλιν αντιμετώπισε για πρώτη φορά την σκληρή πραγματικότητα που έχει να κάνει με την θέση και τα καθήκοντα της, Οι ιππότες απεσταλμένοι από τον Βαρόνο δεν την πίεσαν για τα διαδικαστικά θέματα του χωριού, κράτησαν συμβουλευτικό και αναγνωριστικό ρόλο, αλλά διαβεβαίωσαν πως θα επιστρέψουν αφήνοντας να εννοηθεί με μεγαλύτερες προσδοκίες. Ο Μόρνταν επέλεξε να μην συμμετέχει στην διαδικασία και η "έρευνα" στις σκεπές αποδείχτηκε μοιραία. Μια σπαθιά και μόνο ήταν αρκετή από την Ραφαέλα που τον πέρασε για δολοφόνο για να του κόψει το πόδι. Ο πόνος ήταν τεράστιος. Η κραυγή του αντήχησε δυνατά σκίζοντας την σιωπή της νύχτας σε ολόκληρο το χωριό. Η Ραφαέλα χρησιμοποίησε μια μαγικά δύναμη που φαίνεται πως κρατούσε για μια δύσκολη περίσταση για να περισώσει την τελευταία πνοή που θα άφηνε ο νεαρός λωποδύτης. Τον μετέφερε πετώντας στην έπαυλη γνωρίζοντας πως τα πράγματα θα ήταν πολύ δύσκολα για αυτόν.
Πίσω στην έπαυλη η Ραφαέλα εξήγηση κατά την επιστροφή των υπολοίπων τι συνέβη. Αν και οι εξηγήσεις ήταν καθαρές η απογοήτευση για αυτήν την κίνηση από όλους ήταν φανερή. Το σώμα του Μόρνταν τοποθετήθηκε δίπλα στου Πέργκολας ελπίζοντας το πρωί να μπορέσει να δεχτεί την αναπηρία του. Το βράδυ πέρασε ήρεμα για όλους εκτός της Έραλιν και της Ραφαέλας. Αν και η αγκαλιά που υπήρξε ανάμεσα τους ήταν ζεστή και θελκτική, δεν υπήρξε στιγμή έρωτα και πάθους. Πως να υπάρξει άλλωστε με όλα όσα προηγήθηκαν αυτή την ημέρα. Το πρωί τους βρήκε όλους να ξυπνάνε με μια τεράστια κραυγή. Ο Μόρνταν ήταν σε κατάσταση ΣΟΚ. Δεν μπορούσε να καταλάβει τι και πώς έχει συμβεί. Αν και άρχισε να πετάει ότι έβρισκε ευτυχώς δεν τραυμάτισε κάποιον. Μαζί του συνήλθε και ο Πέργκολας ο οποίος μετά τις απαραίτητες εξηγήσεις προσφέρθηκε να βοηθήσει στο πρόβλημα που προέκυψε. Η ομάδα μεταφέρθηκε εκ νέου στο δάσος για να συνεχίσει την αποστολή της. Στην έπαυλη η Ραφαέλα δεν άντεξε άλλο. Η άρνηση της Έραλιν να την συνοδεύσει έμοιαζε να ήταν και το τελειωτικό χτύπημα. Έπρεπε να τα αφήσει όλα πίσω. Είχε απογοητευτεί. Καθώς ετοίμαζε τα πράγματα της ένα δάκρυ κύλησε για πρώτη φορά στο μάγουλο της. Όλα τα όνειρα είχαν γκρεμιστεί και ο αποχωρισμός της απο την Έραλιν θα ήταν κάτι που θα έκανε καιρό να ξεπεράσει. Μέχρι που μαζεύοντας τα πράγματα της βρήκε ένα γραμμα. Ενα γράμμα που άλλαξε τα πάντα...
Ο Πέργκολας χρησιμοποίησε έναν αρχαίο πάπυρο και το πόδι του Μόρνταν άρχισε να φυτρώνει! Ο Κέσυ τον κορόιδευε σχετικά με το ένδυμά του που είχε γίνει κοντό στο ένα μπατζάκι αλλά ήταν το τελευταίο που τον απασχολούσε. Μόλις δόθηκαν όλες οι εξηγήσεις και από την μεριά του Δρυίδη, κατέληξαν πως πρέπει να βρεθεί ο λόγος που φυτρώνουν αυτά τα περίεργα μανιτάρια με τα οποία κατασκευάζει το ειδικό potion. Στην λίμνη κατευθύνθηκαν υποθαλάσσια σε μια μαύρη και ξεχασμένη σπηλιά. Μέσα ο Πέργκολας που είναι έμπειρος αλχημιστής βρήκε σημαντικά και αρχαία βότανα τα οποία και συνέλεξε. Εισερχόμενοι βαθύτερα στο σπήλαιο προκάλεσαν μια κατολίσθηση χωρίς όμως χειρότερες επιπτώσεις. Εισερχόμενοι στο τελευταίο δωμάτιο του σπηλαίου αντίκρισαν ένα θέαμα που δεν περίμεναν. Σε έναν θρόνο φτιαγμένο από κοχύλια και άλλα θαλάσσια φυτά, ένα περίεργο πλάσμα που κραδαίνει μια τρίαινα τους περίμενε. Στην ζώνη του φορούσε ένα κομμάτι που μοιάζει να ταιριάζει στην ασπίδα που κουβαλάει η Έραλιν! Σηκώνοντας το δάχτυλο του έδειξε προς αυτήν και 3 τεράστια θαλάσσια φίδια με κεφάλι ανθρώπου ξεκίνησαν να λένε λόγια μαγείας.....
Holy crap dude... You rock!
ΑπάντησηΔιαγραφή