Κυριακή 4 Νοεμβρίου 2012

Chapter 2.1 - After the Rain comes the.. Love?

   Η L'Aurianna κατάφερε και ξεπέρασε την δοκιμασία του πνεύματος και έδειξε πως δεν είναι τυχαία μια Illuminati. Η ικανότητα της να σκέφτεται μεθοδικά την έχει βοηθήσει άπειρες φορές να ξεπεράσει της δυσκολίες που διάφοροι άλλοι χειριστές της μαγείας κατά καιρούς της έχουν προβάλει για εμπόδιο. Αυτή την φορά ήταν σίγουρα από της πιο σημαντικές καθώς από την επιλογή της κρεμόταν η σύσταση και η ζωή νέων αλλά και παλιών της φίλων. Με την απάντηση "Ο thief" το πνεύμα του κρυστάλλου καταλάγιασε και τους επέτρεψε να επανέλθουν στα σώματα τους έχοντας πια και την δύναμη να χειριστούν τον κρύσταλλο. Το μόνο που χρειαζόταν ήταν μια αναγνώριση των δυνάμεων του για να τον χειριστούν. O Wolfgang ήταν βαριά πληγωμένος και όλοι τους είχαν ξεπεράσει τα όρια της κόπωσης  Το Migrathor θα τους αγκάλιαζε στην ζεστή και φιλόξενη αγκαλιά του και αυτό το βράδυ. 

    Την Δύσκολη και γεμάτη καταπόνηση δουλειά της αναγνώρισης ανέλαβε ο Aramil. Θα χρειαζόταν να ξαγρυπνήσει όλο το βράδυ απόλυτα συγκεντρωμένος αν ήθελε να κάνει σωστά την δουλεία του. Ήταν όμως αποφασισμένος να το κάνει καθώς το δαχτυλίδι που είχαν πάρει από την Ιέρεια του πόνου φαινόταν πολύ όμορφο φορεμένο στο δάχτυλο του. Τα υλικά για το ξόρκι του τα έδωσε η L'Aurianna καθώς το ακριβό gem που απαιτεί η εκτέλεση του αξίας τουλάχιστον 50 χρυσών νομισμάτων ήταν κάτι που δεν είχε στην κατοχή του. 
Το πρωί πρώτος ξύπνησε ο Mordan. Έκανε την συνηθισμένη του βόλτα να θαυμάσει τα αριστουργήματα της έπαυλης και δεν άργησε να δει την χλωμή φιγούρα του Aramil που καθιστός σε μια γωνία έτρεμε από φόβο και άγχος. Η απάντηση που πήρε στην ερώτηση τι έχει δεν τον εξέπληξε. Πάντα φανταζόταν πως η ασπίδα είναι κάτι πολύ σημαντικό και αρκετά δυνατό και δεν έπεσε έξω στις προσδοκίες του. Όταν πια ξημέρωσε για τα καλά ο Aramil ενημέρωσε για τα ευρήματα του. Μαγικά περιβραχιόνια προστασίας, μια κάπα ισχυρής προφύλαξης και ένα δαχτυλίδι αποθήκευσης ξορκιών ήταν αυτά απο την ιέρεια. Θα την θυμούντε για πάντα μετά ωραία αντικείμενα που βούτηξαν απο το άψυχο κορμό της. Η ασπίδα όμως ήταν το κάτι άλλο. Αν και δεν κατάφερε να ανακαλύψει όλες της τις δυνάμεις, η ασπίδα ισχυρής μαγείας, προστάτευε από βέλη με την ίδια ευκολία που προστατεύει και από φωτιά, ηλεκτρισμό, πάγο και σκοτεινή μαγεία. Επίσης του αποκάλυψε 12 κουκκίδες στο πίσω μέρος της που αναβόσβηναν μαγικά. Άραγε σκέφτηκε κανείς πως ίσως να είναι.. χάρτης? O Aramil κομμάτια πήγε για ύπνο. Δεν άντεχε άλλο να σκέφτεται τι ανακάλυψε και τι τους περιμένει. Όσο για τον κρύσταλλο? Ακόμα χειρότερα. Relic του Draven που αν κάποιος πεθάνει και ο κρύσταλλος καρφωθεί στην καρδιά του ανασταίνεται με την τρομερή δύναμη και υγεία ώστε να εκπληρώσει τους σκοπούς του. Ο Mordan σκέφτηκε για μια στιγμή το αδιανόητο. γλυκοκοίταξε το σπαθί του και ήταν έτοιμος να το καρφώσει στον λαιμό του αλλά η λογική επικράτησε στο μπερδεμένο του μυαλό. 

    Οι επόμενες ώρες πέρασαν δύσκολα. Έπρεπε να ανακαλύψουν αν η  έπαυλη κρύβει και άλλα μυστικά. Ο Mordan και ο Κesy ανέλαβαν αυτό το εγχείρημα και ανακάλυψαν το μυστικό πέρασμα που οδηγεί κρυφά έξω από την έπαυλη σε περίπτωση κινδύνου.  H Έραλιν ανακάλυψε από τύχη και την είσοδο στο κελάρι οπού 140 μπουκάλια καλό κρασί ωριμάζουν υπομονετικά μέχρι κάποιος να τα καταναλώσει. Την χαρά τους διέκοψε ο ανήσυχος χωρικός που ειδοποίησε για την άφιξη κάποιον περίεργων τύπων στο χωριό. Η συνάντηση μαζί τους αποκάλυψε τέσσερις ιερείς του Draven οι οποίοι ήρθαν να πάρουν την όμορφη κοπέλα του ψαρά a.k.a "Καρκινιάρα" και να την οδηγήσουν στον μεγάλο ναό. Αυτό που πραγματικά ψάχνουν είναι ο κρύσταλλος αλλά δεν έχουν καταφέρει να τον βρουν  Πρέπει να μεταφέρουν την κοπέλα στον ναό και να προσπαθήσουν να την σώσουν. 
     Στο τραπέζι που τους πρόσφεραν οι ήρωες μας πολλά ειπώθηκαν. Αφού σιγούρεψαν της προθέσεις των Κληρικών τους αποκάλυψαν πως ο κρύσταλλος είναι στην κατοχή τους. Ο Grah είχε έρθει και αυτός να φάει καθώς το γεύμα που με προσευχή  έφτιαξαν οι επισκέπτες ήταν ότι πιο πλούσιο και νόστιμο έχει κάποιος γευτεί στην ζωή του. Με την παράδοση του κρυστάλλου στον αρχηγό - ιερέα της αποστολής, η καρκινιαρα σηκώθηκε από το κρεβάτι που την είχαν ξαπλώσει και τον ζήτησε, Στο άγγιγμα του ένα δυνατό φως, λευκό και γαλήνιο πλημμύρισε το δωμάτιο, θεραπεύοντας της πριν εξαφανιστεί ξεστομίζοντας μια μόνο λέξη: - "Ευχαριστώ.."  

       Ο Grah ενημέρωσε για την καλή κυρία που έχει φτάσει στο πανδοχείο και αμέσως οι υποψίες κατέκλυσαν τις σκέψεις τους. Τι άλλο πια τους περίμενε? Η φιγούρα που καθόταν μόνη στην γωνία της ταβέρνας τρώγοντας τον απαίσιο χυλό του ταβερνιάρη δεν θα μπορούσε να ήταν για καλό. Η Εραλιν πιστή στον ρόλο της ως ανώτερη αρχή ξεκίνησε την συζήτηση. Καθώς η φιγούρα αποκαλύφθηκε, μια πανέμορφη γυναίκα, από την ιδιαίτερη φυλή των Drow ξωτικών στεκόταν μπροστά τους. Το πρόσωπο της ήταν πανέμορφο και κάθε γωνία που έκανε τόνιζε την υπέροχη συνολική ομορφιά του. Οι ώμοι της ήταν ότι πιο όμορφο μια γυμνασμένη γυναίκα θα μπορούσε να έχει, τέλεια σχηματισμένοι ωστε να αναδεικνύουν το πλούσιο στήθος της. Ο τρόπος που κοίταζε την Έραλιν και την L'Aurianna έυκολα αποκάλυπτε τις ερωτικές της προτιμήσεις. Το όνομα της ήταν Ραφαέλα μια απόκληρη από την κοινότητα των Drow ξωτικών, ζητούσε άσυλο στο Migrathor και την προστασία που μπορεί να της παρέχει. Η Έραλιν δεν μπορούσε να αντισταθεί στο να της παρέχει την προστασία της. Για κάποιο λόγο ένιωθε όμορφα πράγματα για την Ραφαέλα... Ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά. Το γεγονός ότι περίμεναν τον νάνο να φτάσει στο χωριό έδωσε την ευκαιρία στην Έραλιν να φιλοξενήσει την Ραφαέλα στην έπαυλη.. κανείς δεν περίμενε πως θα την φιλοξενούσε και στο κρεβάτι της.. Η νύχτα αυτή θα άφηνε για πάντα το αποτύπωμα της στην καρδιά της Έραλιν, ήταν έτοιμη για όλα, ήθελε να ζήσει να ΖΗΣΕΙ! να νοιώσει κάτι διαφορετικό από το τόσο μίσος που μια ζωή την κατατρέχει, από την έλλειψη έρωτα και την παρουσία φόβου σε κάθε της βήμα. Κατέληξε εύκολα σε συμφωνία με την Ραφαέλα στην παροχή ασύλου και τις υπηρεσίες που θα έπρεπε και αυτή να προσφέρει αλλά αυτό που πραγματικά ήθελε ήταν να πέσει το βράδυ. 

ΠΡΟΣΟΧΉ ΔΕΝ ΕΥΘΎΝΟΜΑΙ ΓΙΑ ΤΥΧΩΝ ΟΝΕΙΡΟΞΕΙΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΊ ΝΑ ΠΡΟΚΛΗΘΟΎΝ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΎΣΑ ΠΑΡΆΓΡΑΦΟ

      Η Έραλιν είχε ξαπλώσει στο κρεβάτι της φορώντας απλά ένα νυχτοφόρεμα που είχε. Δεν είχε ποτέ της καμία ερωτική εμπειρία και είχε ήδη αρχίσει να τρέμει. Δεν είχε ενδοιασμούς για αυτό που θα συνέβαινε  μόνο πάθος να απολαύσει την κάθε στιγμή, να αποτυπώσει για πάντα αυτήν την νύχτα στην καρδιά και την μνήμη της. Και η Ραφαέλα δεν την απογοήτευσε. Καθώς μπήκε στο δωμάτιο φορούσε ένα αραχνοΰφαντο πρόστυχο εσώρουχο που τόνιζε με λεπτομέρεια το υπέροχο στήθος και τον θαυμάσιο κώλο της. Τα μαλλιά της ήταν λιτά και ριγμένα μπροστά κάνοντας φανταστική αντίθεση καθώς χωρίζονταν όταν άγγιζαν τις ρόγες από το πλούσιο μπούστο. Με μια αργή κίνηση κλείδωσε την πόρτα πίσω της και άφησε το κλειδί να πέσει στο πάτωμα κάνοντας ένα βαθύ θόρυβο ακουμπώντας το ξύλο και προκαλώντας την καρδιά της Έραλιν να χτυπάει γρήγορα. Είχε ήδη υγρανθεί στο επίμαχο σημείο και δεν ήξερε τι να κάνει. ο λεκές από τα υγρά της ήταν εμφανέστατος στο νυχτοφόρεμα που καθώς την ακουμπούσε διέγραφε την σιλουέτα από το παρθένο αιδοίο της. Η Ραφαέλα περπάτησε στης μύτες σταυρώνοντας τα πόδια της σε κάθε βήμα μέχρι να φτάσει στο κρεβάτι. Τα πόδια της ήταν τέλεια γυμνασμένα και αυτά και ολοκλήρωναν το τέλειο σύνολο που την έκανε τόσο όμορφη. Το βλέμμα της είχε καρφωθεί πάνω στο παρθένο κορμί της Έραλιν και σαν λύκος πλησίαζε το αγνό αρνί πριν το κατασπαράξει όχι όμως για να του στερήσει την ζωή, αλλά για του δώσει καινούργια μέσα απο τον δρόμο της ηδονής... Η Ραφαέλα ακούμπησε το κρεβάτι με τα δύο της χέρια και μετά με τα γόνατα της, καθώς σερνόταν προς την παρθένα σύντροφο της. Καθώς έφτασε κοντά της, την πλησίασε στο αυτί και της ψιθύρισε: "Απόψε θα γίνει γυναίκα..". Αυτή ήταν και η μόνη κουβέντα που ειπώθηκε για της επόμενες τρεις ώρες. Η Ραφαέλα ακούμπησε τα υγρα χείλι της στον λαιμό της Έραλιν και συνέχισε με την καυτή της γλώσσα να κάνει κυκλικές κινήσεις στον λαιμό της. Με το δεξί της χέρι αφαίρεσε το νυχτοφόρεμα αποκαλύπτοντας το γυμνό κορμί το οποίο είχε ανατριχιάσει σε κάθε εκατοστό του. Οι πόροι του δέρματος είχαν ανοίξει από τις καυτές ανάσες των δύο γυναικών καθώς το πάθος και η ηδονή πλημμύριζαν το δωμάτιο. Ο πρώτος ήχος που το επιβεβαίωσε, ενα βραχύ και δυνατό "Αχχ.." ξεστομίστηκε από την Έραλιν όταν η Ραφαέλα επανέλαβε τις κινήσει με τα χείλι και την γλώσσα στο στήθος της, επιμένοντας να της προσφέρει πρωτόγνωρες αισθήσεις και συναισθήματα. Καθώς έφτασε ανάμεσα στα πόδια της ακούμπησε με την άκρη της γλώσσας την κλειτορίδα της Έραλιν προκαλώντας την πρώτη μικρή έκρηξη σε όλο της το σώμα. Η Ραφαέλα χαμογέλασε, κατάλαβε οτι η σύντροφός της κοντεύει να τελειώσει και αφοσιώθηκε πλήρως στην κυκλική κίνηση "παίζοντας" με αυτό το σημείο. Τα χείλια της ενώθηκαν με τι αιδοίο και πλέον η γλώσσα είχε διεισδύσει βαθύτερα μέσα της βάζοντας δύναμη σε κάθε κίνηση και αναστατώνοντας πλήρως κάθε αίσθηση που μπορεί να υπάρξει. Δεν σταμάτησε εκεί. Αφου το επανέλαβε για πολύ ώρα και προκάλεσε την ολοκληρωτική έκρηξη στο σώμα της Έραλιν, η γλώσσα κατέβηκε πιο χαμηλά σε ένα σημείο πιο σφικτό. Η Έραλιν κοίταξε την Ραφαέλα και το βλέμμα της έλεγε "Μην σταματάς... Απόψε τα θέλω όλα.." Η Ραφαέλα άρχισε να γλύφει το σημείο και σύντομα προκάλεσε μια μικρή διείσδυση με τον δεξιό δείκτη του χεριού της. Η Έραλιν τελείωσε για ακόμα μια φορά. Η Ραφαέλα πλησίασε την τσάντα που είχαν πάρει από την ιέρεια και είχε περίεργα όργανα και παιχνίδια απόλαυσης και πόνου. Αμέσως διάλεξε μια μεγάλη μεταλλική ράβδο σε σχήμα αντρικού μορίου η οποία είχε δερμάτινα λουράκια που σχημάτιζαν στηρίγματα για την μέση. Το πέρασε ανάμεσα στα σκέλια της και πλησίασε εκ νέου την σύντροφο της. Την γύρισε στα 4 και ακούμπησε πρόσωπο και στήθος στο κρεβάτι, τουρλώνοντας όλο το σώμα από την μέση και κάτω στηριγμένο στα γόνατα. Με μια απότομη κίνηση διείσδυσε την μεταλλική ράβδο στο αιδοίο της Έραλιν. Ο ήχος του πόνου και της απόλαυσης ακούστηκε για ακόμα μια φορά. Η Ραφαέλα δεν σταμάτησε. Συνέχισε να κάνει παλινδρομικές κινήσεις, μπαίνοντας όλο και πιο βαθιά μέσα της προκαλώντας συνεχώς εκρήξεις. Η Έραλιν δεν είχε ξανανιώσει έτσι. Οι συνεχές εκκενώσεις από το αιδοίο της σε συνδυασμό με τα πολλά υγρά της θα την έκαναν να νοιώσει ντροπή, αλλά η απόλαυση την έκανε και αδιαφορούσε. Το μόνο που ήθελε ήταν πιο βαθιά.. πιο βαθιά.. Η Ραφαέλα σταμάτησε και έβγαλε την ράβδο απο το κορμί της Έραλιν. Της χαμογέλασε και της έδειξε το αίμα από τον παρθενικό υμένα που είχε περιλούσει την ράβδο και το κρεβάτι. ξεκούμπωσε τα δερμάτινα λουράκια, και πέταξε την ράβδο στο πάτωμα. "Μορό μου.. Δεν είσαι πια παρθένα.." Την φίλησε και την πήρε αγκαλιά να την ηρεμήσει και να ξεκουραστούν. Ήταν η πρώτη νύχτα εδώ και καιρό που δεν είχε πια εφιάλτες...
        Δεν είσαι πια παρθένα.. Κατι που ήξεραν και όλοι οι υπόλοιποι που με τον ένα τρόπο ή τον άλλο φρόντισαν να "πάρουν μάτι" από αυτήν την στιγμή. O Aramir Χρησιμοποίησε μαγεία και με την μορφή καπνού είδε όλο το σκηνικό και το απόλαυσε πραγματικά. Ο Μορνταν λέρωσε την πόρτα καθώς τελείωσε πολλές φορές πάνω της καθώς έπαιρνε μάτι από την κλειδαρότρυπα, ενώ ή L'Aurianna και ο Eduard αρκέστηκαν στους ήχους για να τους φτιάξουν και να κάνουν και αυτοί παθιασμένο έρωτα. Το πρωί βρήκε την Ραφαέλα να περπατάει γυμνή στο σπίτι αναζητώντας νερό. Καθώς άδιασε μια κανάτα πάνω της και το σώμα της υγράνθηκε ο Μόρνταν δεν άντεξε. Της πρόσφερε της ερωτικές του υπηρεσίες που αμέσως απέρριψε. Η ομάδα ετοιμάστηκε για την πορεία προς το δάσος και η Ραφαέλα αποχαιρέτησε την Έραλιν με ένα παθιασμένο με γλώσσα φιλί..

Η πορεία προς το δάσος είχε τα συνηθισμένα γεγονότα. Ο κόρακας να ακολουθεί και οι εφιάλτες επανήλθαν. Φτάνοντας στην Valor Bridge ένα Paladin του Azathoth εμπόδιζε την διέλευση. Η L'Aurianna εύκολα τον ξεγέλασε και τα γέλια επανήλθαν όταν διέσχισαν την γέφυρα με την ανοησία του. Ηταν με διαφορά ο πιο εύκολος τρόπος να αντιμετωπίσουν τον ευκολόπιστο και αφελή κληρικό.




Όπως ήταν αναμενόμενο δεν κατάφεραν να βρουν τον Πέργκολας στο σημείο που δίνει ραντεβού με τον Κλεφτάριους. Τα ίχνη πάλης άρχισαν αν γίνονται ανησυχητικά καθώς δεν υπήρχαν στοιχεία που να δείχνουν τι μπορεί να συνέβη, και η μαγεία δύστυχος δεν είχε τα αποτελέσματα που περιμένανε. Την λύση έδωσε ο κόρακας που με την εμφάνιση του οδήγησε πετώντας μέσα στο δάσος σε μια καλύβα η οποία χρησιμοποιώντας ο Aramir τις δυνάμεις του, κατάφερε να δει πως έχει καταληφθεί από ένοπλους. Ήρθε η ώρα να σκεφτούν καλά την επόμενη κίνηση τους. 

7 σχόλια:

  1. Very nice! DM Άλλαξε καριέρα γίνει συγγραφέας άρλεκιν ρε το έχεις λέμεεε!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πές μου πόσες φορές τελείωσες? Πες μου πόσες!

      Διαγραφή
    2. Στο τέλος θα προχωήσουμε σε δμοσίευση της Ιστορίας σε μορφή Άρλεκιν με συγγραφέα τον DM φυσικά :)

      τώρα που το σκέφτομαι μιλάμε για καινούργιο (Επαναστατικό)είδος : Fantasy Arlekin...... :P

      Διαγραφή
    3. Θέλω να δω την φάτσα της Νεκταρίας όταν θα τα διαβάζει... Priceless.

      Διαγραφή
    4. Είπαμε όχι Άρλεκιν. Black Lace. Lexar θα έβγαζες πολλά λεφτά. :D

      Διαγραφή
  2. Ναι ρε γαμώτο... Μιά κάμερα ένα κάτι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή