Chapter 2.3.2 - Visitor from the past...

Visitor from the past...

Καθώς η μάχη εξελισσόταν στον βυθό της λίμνης η Έραλιν είδε ξαφνικά τον Δρυίδη να πέφτει αναίσθητο από τα χτυπήματα της τρίαινας του πλάσματος και την έπιασε απογοήτευση για τον αν θα καταφέρουν να φύγουν τελικά ζωντανοί από εκεί.

Όταν όμως η τρίαινα τραυμάτισε σοβαρά τον Aramil αυτό ήταν κάτι που πραγματικά την εξόργισε!

Δεν μπορούσε να επιτρέψει οι σύντροφοί της να πεθάνουν. Ο τύπος με την τρίαινα έπρεπε να βγει σύντομα από την μέση και να πάρει το κομμάτι από την ζώνη του.Tο κομμάτι που πίστευε πως εφαρμόζει σε κάποια από τις εσοχές της ασπίδας.

Σε μια προσπάθεια να καθυστερήσει το πλάσμα σήκωσε μπροστά του ένα τοίχος πάγου ώστε να τους δώσει το προβάδισμα να εξοντώσουν τα φίδια πρώτα. Η L'Aurianna με την δύναμη της μαγείας κατάφερε να σκοτώσει κάποιο από τα φίδια και να τραυματίσει τα υπόλοιπα.

Δυστυχώς ο τοίχος δεν τον καθυστέρησε όσο περίμενε. Εμφανίστηκε μπροστά απ' αυτόν και σηκώνοντας την τρίαινά του αυτή τη φορά την εκτόξευσε προς το μέρος της. Είχε ξεχάσει πως είχε το stone skin πάνω της κι έτσι δεν κατάφερε να την τραυματίσει. Ένα αχνό χαμόγελο σχηματίστηκε στα χείλη της σα να έλεγε ''Δεν θα στο κάνω τόσο εύκολο...''

Στη συνέχεια ο Mordan έκανε κάτι εντυπωσιακό, έπεσε με μανία πάνω στο πλάσμα και παρόλο που ήταν ήδη αρκετά τραυματισμένος κατάφερε να το χτυπήσει δυνατά  και στο τέλος να του κόψει το κεφάλι. Όταν είδε πόσο βαθιά πληγωμένος ήταν, ένιωσε πως το λιγότερο που μπορούσε να κάνει για εκείνον ήταν να θεραπεύσει τα τραύματά του κι έτσι τον πλησίασε για να τον γιατρέψει.

Επιτέλους μετά από αρκετή ώρα κατάφεραν να βγουν σώοι στην επιφάνεια της λίμνης μαζί με όσα βρήκαν στην σπηλιά. Μόνο που εκεί τους περίμενε μια νέα έκπληξη...

Ένας εκνευριστικός μαύρος νάνος, ένας human, ένα απίστευτα γρήγορο halfing και ένα drow που είχαν ξανασυναντήσει άλλη μια φορά στο χωριό είχαν έρθει να πάρουν εκδίκηση για τον θάνατο της αδερφής του drow. Μιας ιέριας της Θεάς του πόνου που βασάνιζε την ιερόδουλη του χωριού και σκότωσε τον μικρό της γιο.

''Αλήθεια;! Αυτοί μας έλειπαν τώρα...'' σκέφτηκε από μέσα της.

Ευτυχώς δύο από τους συντρόφους τους ήταν ήδη εκεί για να τους βοηθήσουν, ο Edward και ο Wolfgang. Οι αντίπαλοι τους όμως ήταν πολύ δυνατοί και εκείνοι πολύ εξαντλημένοι από την προηγούμενη μάχη. Τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά και η Έραλιν δεν μπορούσε να δεχτεί το γεγονός ότι μπορεί να πεθάνουν τώρα απ' αυτούς. Όμως μετά από λίγη ώρα η πραγματική έκπληξη ήρθε από ψηλά...

Το κοράκι που τους παρακολουθούσε εδώ και μέρες κατάφερε μ' ένα ξόρκι που εκτέλεσε να κάνει τους αντιπάλους τους να υποχωρήσουν και να εξαφανιστούν, κάτι που την έκανε να ξεφυσήξει από ανακούφιση.Με την σκέψη ότι επιτέλους θα γύριζαν πίσω στην έπαυλη κατασκήνωσαν το βράδυ εκεί και την επόμενη μέρα άνοιξε το portal για να γυρίσουν πίσω.

Επιστρέφοντας διαπίστωσε με λύπη πως αυτή την φορά δεν υπήρχε κάποιος να την περιμένει, η Raphaela είχε φύγει. Μπήκε στο δωμάτιό τους και βρήκε ένα γράμμα από εκείνην. Το διάβασε προσεκτικά κι έμεινε για λίγα λεπτά σιωπηλή ελπίζοντας ότι η Raphaela δεν θα την ξεχνούσε και θα γυρνούσε κάποια στιγμή πίσω.Τουλάχιστον μετά τις μάχες που έδωσε με τους συντρόφους της το καλό ήταν πως δοκίμασε το κομμάτι της ζώνης στις εσοχές της ασπίδας και εφάρμοζε τέλεια σε μία απ' αυτές.

Τις μέρες που ακολούθησαν επικεντρώθηκαν σε πράγματα που αφορούσαν κυρίως το χωριό και την προσωπική τους εκπαίδευση. Επίσης πρότεινε στον Edward να γίνει ο νέος δήμαρχος του χωριού κι εκείνος πολύ πρόθυμα δέχτηκε κάτι που την χαροποίησε ιδιαίτερα.

Τις νύχτες οι εφιάλτες επέστρεψαν καθώς και τα σημάδια στον λαιμό της κάτι που έκανε την απουσία της Raphaela ακόμα πιο έντονη. Δεν είχε μάθει όμως να παραπονιέται  στην ζωή της για ότι της συνέβαινε οπότε θα το αντιμετώπιζε κι αυτό.

Ένα από τα πρωινά που ο Aramil την εκπαίδευε στο να βελτιώσει τις ικανότητές της στην μαγεία  ο γιος του πανδοχέα χτύπησε την πόρτα της έπαυλης και λαχανιασμένος τους είπε να τρέξουν γρήγορα στο inn. Όταν έφτασαν έξω από το πανδοχείο είδαν σχεδόν αναίσθητο τον Edward στο έδαφος  και τον Wolfgang να μιλάει μ' έναν ψηλό ξανθό τύπο που όπως αναγνώρισε ήταν κληρικός του painkiller. Εκτός απ' αυτό όμως η φυσιογνωμία του της θύμιζε κάτι πολύ έντονα.

Ενώ ο Aramil ήταν έτοιμος να του ρίξει κάποιο ξόρκι τον σταμάτησε και ρώτησε τον κληρικό τι ζητάει στο χωριό. Της απάντησε πως έψαχνε την αρχόντισσα και πως ονομάζεται Hazard De Fien. Η ανάμνησή του ήρθε κατευθείαν στο μυαλό της. Ήταν πρώτος της ξάδερφος που είχε πολλά χρόνια να δει αλλά...τι στο καλό γύρευε στο Migrathor;

Η Eralin του είπε πως είναι αυτή που ψάχνει και της είπε να πάνε να μιλήσουν κάπου οι δυο τους. Στην αρχή δίστασε να δεχτεί αλλά τελικά αποφάσισε να μπουν στο πανδοχείο και να μάθει τι ήθελε. Το μόνο που ευχόταν ήταν αυτή τη φορά ν' ακούσει κάτι καλό...