Mερικούς μήνες πριν ....
Όλα αυτά όμως πλέον είναι αναμνήσεις. Ιστορίες ,ξεχασμένα μεγαλεία. Όσοι πλέον επέζησαν έχουν απομακρυνθεί και ζουν αποκομμένοι στα βασίλειά τους. Λίγοι δίνουν πλέον σημασία στο τί συμβαίνει γύρω τους και όσοι βλέπουν, είναι άπλα παρατηρητές .
Μια κίνηση στις σκιές πίσω της την βγάζουν απότομα από τις αναμνήσεις και τις σκέψεις της.
"Ακούω " λέει χωρίς να γυρίσει την πλάτη της στη νεοφερμένη φιγούρα, με έναν τόνο που προδίδει τσατίλα και απογοήτευση...
"Την βρήκαμε! Επιτέλους, την βρήκαμε", απαντάει μια γλυκιά γυναικεία φωνή. Η καλλίγραμμη φιγούρα πετάει ένα μενταγιόν που κρατούσε στα χεριά της, στο χάος που βρίσκεται κρυμμένο στις σκιές... Γυρίζει και καρφώνει κατάματα, με τα κόκκινα σαν αίμα μάτια της να πετούν φλόγες και ένα σαρδόνιο χαμόγελο ζωγραφίζεται στο πρόσωπό της .
«Επιτέλους, καιρός να ξεκινήσουμε, έφτασε επιτέλους η ώρα να διορθώσω την αδικία που έχει συμβεί προς εμάς και τους υπόλοιπους. Είτε τους αρέσει είτε όχι εγώ ξεκινάω ....».
Οι δυο φιγούρες εξαφανίζονται από το δωμάτιο… Πίσω στις σκιές δυο κόκκινα μάτια ανοίγουν και παρατηρούν το μενταγιόν που πέφτει στο χάος ... Ένα μενταγιόν που περιστρέφεται καθώς πέφτει και απεικονίζει δυο γυναικείες φιγούρες πιασμένες χέρι χέρι- σύμβολο αιώνιας φιλίας. Ένα τόξο εμφανίζεται στα χέρια της και από το πουθενά ένα βέλος φεύγει με δύναμη, μια μπλε λάμψη διαγράφει την πορεία του βέλους καθώς αυτό φτάνει στον στόχο του.
Μια δυνατή λευκή λάμψη δημιουργείται οταν το βέλος χτυπάει το μενταγιόν και το διαλύει σε χιλιάδες μικρά κομμάτια που αυτά βυθίζονται στο χάος...
"It's time for justice" ψελλίζει χαμηλόφωνα, κλεινει τα ματια τις και γίνεται ένα με τις σκιες...
I can't wait... :D
ΑπάντησηΔιαγραφή