Nightmare before the dawn
Ένα χτύπημα σχίζει την ησυχία της νύχτας στα δύο. Δεύτερο χτύπημα σαν σφυρί φτιαγμένο σε σκοτεινό κόσμο να χτυπάει επάνω σε μεταλλικό θώρακα. τρίτο χτύπημα σαν λεπίδα επάνω σε ξύλινη ασπίδα. Το χέρι μου πιάνει το σπαθί μου και κοιτάζω σαστισμένος πως είμαι όρθιος και ιδρωμένος μέσα στο δωμάτιο. Ακόμα ένα βράδυ οι αναμνήσεις από την σφαγή του χωριού μου μετέτρεψαν τον ήχο από το παραθυρόφυλλο που το χτυπάει ο άνεμος επάνω στον τοίχο σε εφιάλτη.
Όλες αυτές οι κραυγές πόνου και η μυρωδιά θανάτου χαραγμένα στο μυαλό μου. Οι κραυγές που έκαναν ένα χωριατόπαιδο να πάρει το ξίφος στα χέρια του. Οι κραυγές της οικογένειας μου, των φίλων και γνωστών μου. Οι κραυγές που μου δίνουν δύναμη και λόγο να συνεχίσω να μάχομαι και να υπερασπίζομαι την νέα μου οικογένεια, κάτι που δεν μπόρεσα να κάνω στο παρελθόν με την πραγματική μου.
Πολύ φοβάμαι, όμως, πως αυτή την νέα οικογένεια μου την πρόδωσα. Μια απροσεξία μπορεί να φέρει το τέλος και την έκανα. Αδικαιολόγητα απρόσεκτος. Να μην αναγνωρίσω το όνομα του αδερφού της Eralin? Απαράδεκτο. Πρέπει όμως να βρω λύση, τρόπο, να προστατέψω την Eralin και όλη την ομάδα. Μα τι μπορώ να κάνω? Να πάω στις Αρχές χωρίς αποδείξεις? Και οι Αρχές? Θα γυρίσουν ενάντια στον Λόρδο τους? Σκέψου Wolfgang....
Όσο περίεργη και αν είναι η ομάδα μας, όσο δυνατή και αν την θεωρώ, δε θα έπρεπε να την θέσω σε τέτοιο κίνδυνο. Ποιος θα την υπερασπιστεί όταν θα έρθει ο Λόρδος ή οι δολοφόνοι του?
Ο πολυλογάς νάνος? Πως? Θα τους πει "Γιο" η άλλη παρόμοια εξυπνάδα?
Η ομάδα των κλεφτών μας? Όσο και αν τους συμπαθώ, δεν τους εμπιστεύομαι απόλυτα. Ειδικά τον νεοφερμένο που μπήκε να μας κλέψει, τον κάναμε μέλος της ομάδας αλλά ακόμα δεν έχει αποδείξει αν αξίζει να είναι. Μαζί με την ευκαιρία του έδωσα και μία προειδοποίηση και ελπίζω να μη μου δώσει αφορμή.
Τα ξωτικά? Ο ένας πολεμοχαρής και η Αέναε χωρίς εμπιστοσύνη στον εαυτό της... Μάλλον ο Πέργκολας τους έστειλε εδώ για να βρουν τον εαυτό τους, κάτι σαν παραπάνω εκπαίδευση ώστε να ολοκληρωθούν.
Οι μάγοι μας? Δεν ξέρω πολλά από μαγεία αλλά όσα έχω δει να κάνουν είναι εντυπωσιακά και μας έχουν σώσει πολλές φορές. Άκου κανό και σκάλες μέσα από τον μανδύα... Αλλά και ο Λόρδος δε θα έχει τους δικούς του μάγους? Και μάλιστα πολλούς περισσότερους από τους δικούς μας. Ένα χωριουδάκι ενάντια σε μία πόλη. Και η L' Aureanna, η ξαδέρφη μου, είναι η μόνη πραγματική συγγενής που μου έχει απομείνει και την καταδίκασα με την πράξη μου.
Καλή μου Eralin, πως να σας βοηθήσω??? Είναι και αυτή η μαγεία που ο Λόρδος μπορεί να ξέρει όλες μου τις κινήσεις. Τους θέτω όλους σε κίνδυνο όσο είμαι εδώ. Πρέπει να βρεθεί λύση. Ίσως θα πρέπει να απομακρυνθώ λίγο, να πάω στην Waterdeep να μείνω. Ίσως μπορώ με κάποιον τρόπο να βοηθήσω από εκεί.... Ίσως και όχι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου