Chapter 3.0.6 The time has come.

       Έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που έχω φτάσει σε αυτό το ανθρώπινο χωριό που ονομάζεται Migrathror. Πόσο διαφορετικά είναι τα πράγματα τελικά από όσο  τα περίμενα. Αντί για μίσος, υποκρισία και ρατσισμό, βίωσα πράγματα και συναισθήματα που δεν φανταζόμουν ποτέ πως θα μπορούσα. Μια νέα οικογένεια η οποία διαθέτει όλα τα παράξενα που μια ιστορία βγαλμένη μέσα από αντί-ήρωες θα μπορούσε εύκολα να περιέχει, μια απρόσμενη αγάπη σμιλευμένη πάνω στην αντιξοότητα των φύλων, μια ελπίδα για κάτι άπιαστο και ανέφικτο και κυρίως μια εποχή γεμάτη όμορφα συναισθήματα. Πως γίνεται κανείς να ξεχάσει καταστάσεις όπως η πρώτη νύχτα μου μαζί με την Έραλιν, όταν γεύτηκα για πρώτη φορά το νέκταρ από το παρθένο της σώμα, όταν άκουσα το πάθος που την κατέκλυσε να γίνεται ένα μαζί μου και να μας οδηγεί σε απίστευτους δρόμους πόθου και ηδονής. Πως να ξεχάσει κανείς την προσπάθεια του ντροπαλού Νέογκραντ όταν ήθελε ασημένιες κλωστές και τράβαγε τις θηλές μου για να βγάλει τα 33 μέτρα που χρειαζόταν για να φτιάξει την ρόμπα του Άραμιλ. Πως να ξεχάσει κανείς τα αστεία που ειπώθηκαν απέναντι στον Μόρνταν όταν έχασε το πόδι του από το σπαθί μου καθώς τον πέρασα για δολοφόνο. Θα μπορούσα να βυθιστώ για πάντα σε αυτές τις σκέψεις, γελώντας με τα καμώματα και τις πράξεις μας, όπως το μπάνιο που κάναμε γυμνές μέσα στο τεράστιο πορτοκαλογκόλεμ που δημιούργησε ο Μπράτ. Όμως δεν πρέπει. Η ώρα έχει φτάσει και τα χαμόγελα τελείωσαν. Είμαι μια περήφανη Drow Elitist, δεν είμαι φτιαγμένη για να μένω στην αφάνεια. Τα σπαθιά μου διψάνε για δράση και τα ξόρκια μου για εκτέλεση. Η ώρα έχει φτάσει. Η μυρωδιά από την φωτιά που καίει τα βράδια στην μέση του πουθενά περιμένοντας να ξημερώσει για να συνεχίσεις την πορεία σου, τα πονεμένα κόκαλα από τους φθαρμένους  υπνόσακους, τα νυσταγμένα μάτια που κοιτάς όταν κάποιος σου λέει πως ήρθε η ώρα να φυλάξεις σκοπιά, ώ! πόσο μου έχουν λείψει... Η ώρα έχει φτάσει για να τα θυμηθώ όλα αυτά. Η ώρα να γνωρίσω έναν κόσμο που είναι λουσμένος στο φως. Έναν κόσμο τον οποίο περπατάω εγώ από σήμερα και για πάντα..