Πάρα πολλά χρόνια πριν
Τρεις όμορφες γυναικείες φιγούρες κάθονται απέναντι από μια πελώρια δίφυλλη
γρανιτένια πόρτα. Πάνω στο αριστερό φύλλο της πόρτας είναι σκαλισμένες μορφές
από διάφορα πλάσματα : Νάνοι, elf,
drow, humans, κένταυροι, gnome και άλλες φυλές. Όλοι τους είναι
σε μια κατάσταση ευφορίας, διασκέδασης και χαράς. Οι φιγούρες κινούνται και
μετά από λίγο αρχίζουν να ερωτοτροπούν μεταξύ τους, μεταμορφώνονται και όλοι
παίρνουν διαφορετικές μορφές μαγικών πλασμάτων. Unicorns, Dragons, pixie, και συνεχίζουν ακάθεκτοι τα όργια
τους. Στο δεξί φύλλο της πόρτας απεικονίζονται πάλι οι ίδιοι χαρακτήρες αλλά σε
πολλές και διαφορετικές μάχες. Αρκετοί πεθαίνουν, αλλα στο τέλος η συντροφιά όχι μόνο επιβιώνει, αλλά βγαίνουν νικητές...
Μπροστά από αυτήν την πελώρια πόρτα είναι δύο περίεργα πλάσματα, οπλισμένα σαν
αστακοί, κάθονται ασάλευτα και αγέρωχα φρουρώντας την Πόρτα.
Η αριστερή
γυναικεία φιγούρα με τα ξανθά μαλλιά παρατηρεί με γουρλωμένα μάτια τις
απεικόνισεις στα φύλλα τις πόρτας- μοιάζει σαν ένα μικρό κοριτσάκι που πρώτη
φορα μπήκε σε ένα ζαχαροπλαστείο. Η δεξιά γυναικεία φιγούρα με τα κατακόκκινα
μαλλιά, κοιτάζει αδιάφορα το χορό γύρω της κάνοντας ότι βαριέται, ενώ στην
πραγματικότητα απομνημονεύει τα πάντα γύρω της για να ξέρει ποια θέση θα πάρει
σε περίπτωση που ξεσπάσει μάχη...
Η μεσαία γυναικεία φιγούρα με τα άσπρα μακριά
μαλλιά πιασμένα με αλογοουρά έχει καρφώσει το βλέμμα της στους δυο φρουρούς που
φυλούν την πόρτα. Προσπαθεί να καταλάβει από ποιο plain είναι αυτά τα πλάσματα, αλλά δυστυχώς
για το μονο πράγμα που είναι σίγουρη, είναι ότι δεν ξέρει τίποτα, παρά μόνο ότι
είναι ανθρωποειδή και αυτό ελπίζει να είναι αρκετό ώστε να ξέρει που να χώσει
τα λεπίδια της, άμα χρειαστεί.
Ξαφνικά πίσω από την πόρτα ακούγεται μια νευρική
γυναικεία φωνή να βρίζει και να ωρύεται, η πόρτα ανοίγει, οι Φρουροί κάθονται
προσοχή καθώς περνάει μια drow
. Και οι 3 γυναικείες figures
που περίμεναν, σηκώνονται και παίρνουν στάση μάχης, έτοιμες να τραβήξουν τα
όπλα τους καθώς η drow
τις πλησιάζει.
Η κοκκινομάλλα ρίχνει μια γρηγορη ματια πίσω από την Drow να δει άμα την ακολουθεί
κανεις, αλλα το μονο που βλέπει είναι μια πελώρια αίθουσα με ένα μεγάλο τραπέζι
και ξεχωρίζει κάποιες φιγούρες να κάθονται. Οι εκφράσεις στα πρόσωπά τους
ποικίλουν. Σε δυο humans που φορούν full plate mail ολόχρυσες βλέπει λύπη ζωγραφισμένη,
διπλα τους ένας άλλος human
με πλατινένια αρματωσιά με το βλέμμα του να είναι το βλέμμα ενός τρελού,έχει ένα μεγάλο
χαζό χαμόγελο στο πρόσωπό του. Απέναντί τους είναι ένας γεροδεμένος καραφλός Human που φοράει μια
κατάλευκη ρόμπα κληρικού με την έκφραση
του προσώπου του είναι μια μείξη αποδοκιμασίας και ειρωνείας.
Δίπλα του υπάρχει μια ψηλή λεπτή φιγούρα που τα
χαρακτηριστικά της κρύβονται από τη ρόμπα που φοράει και δεν μπορεί να
ξεχωρίσει κάποια έκφραση παρα μονο μια μεγάλη γαμψή μύτη που ξεπροβάλλει από τη
σκιά της κουκούλας. Όταν γυρίζει ξανά το βλέμμα της προς την drow, αυτή τις έχει ήδη προσπεράσει και
προχωρά προς ένα μεγάλο, μακρύ διάδρομο. Η drow σταματάει και χωρίς να γυρίσει λέει: « Τί στις εννιά κολάσεις
περιμένετε, μήπως θέλετε να μείνετε εδώ με αυτούς τους ευνούχους?» Και χάνεται
στις σκιές... Οι τρεις γυναικείες φιγούρες κοιτάζονται με έκπληξη μεταξύ τους
και γίνονται ένα με τις σκιές ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου